Ο φετινός τελικός του Europa League φέρνει αντιμέτωπες δυο ομάδες που έχουν ελάχιστα κοινά στοιχεία. Η σταχτοπούτα Φράιμπουργκ, προβιβάστηκε στην Bundesliga το 2016, την ίδια χρονιά που η Villa υπέστη έναν ταπεινό υποβιβασμό για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία της από το 1987. Και αν για τους Γερμανούς ο σημερινός τελικός είναι ένα όνειρο, μια απίστευτη υπέρβαση, για τους Άγγλους είναι το σημάδι της νέας εποχής.
Η Άστον Βίλα, δεν είναι τυχαία ομάδα. Το ότι το ποδόσφαιρο έχει επαγγελματική μορφή, το οφείλει σε αυτή την ομάδα. Όπως και την ίδρυση της Premier League, την κυριαρχία στην βικτωριανή εποχή, ακόμα και κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν. Η Άστον Βίλα, πριν 145 χρόνια, υπήρξε η πρώτη ομάδα που έβαλε... δοκάρια με δίχτυα σε εντός έδρας αγώνα! Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70, η Βίλα υπήρξε η πιο πετυχημένη ομάδα σε ολόκληρο το Νησί. Το μέγεθος αυτού του συλλόγου, δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα για όσους έχουν πραγματικό ποδοσφαιρικό DNA και ξέρουν την ιστορία του βρετανικού ποδοσφαίρου.
Όταν το 1982 ήρθε η απίστευτη νίκη επί της πανίσχυρης Μπάγερν στο Ρότερνταμ στον τελικό του -τότε- Κυπέλλου Πρωταθλητριών, σε μια εξαετία όπου όποια αγγλική ομάδα έπαιρνε το πρωτάθλημα κατακτούσε και το Νο1 ευρωπαϊκό τρόπαιο, πολλοί σοκαρίστηκαν. Με τον πρωτεργάτη της επιτυχίας της κατάκτησης του πρωταθλήματος Σώντερς να παραιτείται λίγο πριν την πρόκριση στα ημιτελικά λόγω διαφωνίας με τη διοίκηση και τον βοηθό Τόνι Μπάρτον στον πάγκο, η Βίλα απείλησε μόλις μια φορά. Σκόραρε στη μοναδική της ευκαιρία και παρά την απίστευτη πίεση των Βαυαρών, έκανε το θαύμα. Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε και το Super Cup σε διπλό τελικό με την Μπαρτσελόνα. Από τότε, η πιο αξιοσημείωτη νίκη της, ήταν το 1994 η απίστευτη πρόκριση στα πέναλτι επί της κατόχου του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και μεγάλου φαβορί, της περίφημης Ίντερ των μεγάλων αστέρων. Ήταν η περίφημη διετία του Άτκινσον με τις δυο κατακτήσεις Λιγκ Καπ ('94 και '96), Από τότε, τίποτα απολύτως. Η Βίλα, έκλεισε ήδη 30 χρόνια χωρίς εγχώριο τίτλο...
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία οπαδοί της Βίλα, ζούσαν στην εσωστρέφεια και με τις αναμνήσεις των ένδοξων εποχών, σε μια ομάδα που ταλαιπωρήθηκε 3 χρόνια στην Chapmionship και που έδειχνε πως δύσκολα θα μπορούσε να επιστρέψει στο ένδοξο παρελθόν. Ο Ντιν Σμιθ άλλαξε τις ισορροπίες και δημιούργησε τις προϋποθέσεις, μέχρι τη στιγμή που ένας Βάσκος, ίσως ο πιο αδικημένος προπονητής της σύγχρονης ποδοσφαιρικής ιστορίας, επέστρεφε στο Νησί για τους claret and blue. Το όνομα αυτού; Ουνάι Έμερι.
Έχοντας περάσει τα πάνδεινα όσο ήταν στο Λονδίνο και στην Άρσεναλ, τόσο από τον τύπο που έσφυζε από χυδαιότητα για την προφορά του, αποκαλώντας τον "Mister Ebening" όσο και από τις υστερικές πριμαντόνες της ομάδας των Κανονιέρηδων που του είχαν κάνει τα αποδυτήρια μια κόλαση, ήθελε να επιστρέψει αλλιώς. Σε ένα περιβάλλον όπου θα τον πιστέψουν 100% και θα του δώσουν πλήρη ελευθερία για να κάνει ότι θέλει, όπως το θέλει. Έχοντας κατακτήσει 3 Europa League με τη Σεβίλλη, τίτλους με την Παρί Σεντ Ζερμαίν και δυο μαγικά χρόνια με τη Βιγιαρεάλ, όπου στις λεπτομέρειες απώλεσε έναν τελικό Champions League ενώ κατέκτησε για 4η φορά το αγαπημένο του Europa, η απόφαση του να πάρει τη θέση του Τζέραρντ στη Βίλα με μια 17η θέση και 2 βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, δημιούργησε απορία και περιέργεια. Και μάλιστα, μεσούσης της σεζόν! Το απόλυτο ρίσκο για τους πολλούς, το απόλυτο στοίχημα για τον ίδιο και μάλιστα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες.
Ο Έμερι μέσα σε τέσσερα χρόνια έχει επαναφέρει τη Βίλα στο μέγεθος της βαριάς της φανέλας. Την έβγαλε στην Ευρώπη την πρώτη χρονιά, τη δεύτερη την οδήγησε στο Champions Legaue και στον ημιτελικό του Conference, όπου υπέστη τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΗΤΤΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ VILLA PARK από τον Ολυμπιακό, ενώ την τρίτη έκανε την πρωταθλήτρια Ευρώπης PSG να παραδεχτεί στα προημιτελικά ότι ήταν η καλύτερη ομάδα που αντιμετώπισε. Η 5η θέση στο πρωτάθλημα, προϊόν κλοπής την τελευταία αγωνιστική κόντρα στην Γιουνάιτεντ, ήταν ίσως ένα παιχνίδι της μοίρας, ώστε ο Έμερι να παίξει ξανά στο αγαπημένο του κύπελλο και όχι στο UCL και να γίνει ο πρώτος προπονητής που τα κατακτά με τρεις διαφορετικές ομάδες.
Η Βίλα έφτασε στον φετινό τελικό περπατώντας. Πρώτη θέση μαζί με τη Λυών στην league Phase, άνετες προκρίσεις κόντρα σε Λιλ και Μπολόνια, με τον αγγλικό εμφύλιο κόντρα στην Φόρεστ να μετατρέπεται σε γιορτή στη ρεβάνς του 0-1 και το τελικό 4-0 να της δίνει το μεγάλο εισιτήριο για την Κωνσταντινούπολη στο πανέμορφο Vodafone Park εεε, συγνώμη, πλέον Μπεσικτάς Park.
Από την άλλη, η Φράιμπουργκ σφύζει από ταλέντο. Μια ομάδα που πραγματικά έχει εντυπωσιάσει τους πάντες και μάλιστα με ένα από τα μικρότερα μπάτζετ σε όλη τη διοργάνωση. Ο ταλαντούχος Σούστερ έχει φτιάξει μια ομάδα με αυτοπεποίθηση και ομοιογένεια. Μάλιστα, είναι απίστευτο πως και του χρόνου θα είναι στο Conference Legue αν δεν κατακτήσει το Europa, καθώς το εμφατικό 4-1 επί της Red Bull το Σάββατο, της έδωσε και επίσημα την 7η θέση. Για να φτάσει στον μεγάλο τελικό, η Φράιμπουργκ βασίστηκε στην πανίσχυρη έδρα της. 5-1 με τη Γκενκ, 3-0 με τη Θέλτα, 3-1 με τη Μπράγκα. Εκτός έδρας, δυσκολεύτηκε αρκετά. γνωρίζοντας 3 ήττες. Γενικά, είναι ομάδα έδρας. Το ρόστερ είναι σχετικό μικρό και δεν υπήρξε πολυτέλεια για ξεκούραση. Θετικό το γεγονός πως θα παίξει σχεδόν πλήρης, αν εξαιρεθεί ο πολύ ποιοτικός εξτρέμ Σουζόυκι. Θα έχει 11.000 οπαδούς στο πλευρό της, όσους και η αντίπαλός της.
Από την άλλη η Βίλα πέτυχε και εκείνη μια εμφατική νίκη με 4-2 κόντρα στην Λίβερπουλ, η οποία την απαλλάσσει από το άγχος του εισιτηρίου για το Champions League, το οποία και εξασφάλισε, ανεξαρτήτως κατάκτησης του τουρνουά. Όμως ο Έμερι θέλει όσο τίποτα άλλο το τρόπαιο και είναι ο απόλυτος ειδικός του Europa, ώστε να μεταφέρει την κατάλληλη νοοτροπία σε ένα ρόστερ που σαφώς υπερτερεί σε ποιότητα έναντι του αντιπάλου του. Με τον Καμαρά εκτός και τον Ονάνα να δίνει αγώνα δρόμου με τις πιθανότητες να είναι υπερ του, έχει σε hot mode τα μεγάλα αστέρια της ομάδας. Γουότκινς, Μαγκιν, Ρότζερς και Μπουεντία έχουν διαλύσει κυριολεκτικά προσφάτως με 4άρες τόσο τη Φόρεστ, όσο και τη Λίβερπουλ. Η Βίλα, όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενη ανάλυση, δυσκολεύεται πολύ με κλειστές άμυνες. Το καλό για εκείνη, είναι πως η Φράιμπουργκ δύσκολα μπορεί να αμυνθεί καθώς το παρεμφερές με αυτή 4-2-3-1 προϋποθέτει ανοιχτούς χώρους και πλήρη έκθεση στις αντεπιθέσεις. Εκεί, η Βίλα υπερτερεί. Βασικά... υπερτερεί παντού, όμως ένας τελικός είναι πάντα ένας τελικούς. Για τους προληπτικούς και παρατηρητικούς, που δίνουν μεγάλη σημασία σε λεπτομέρειες παράδοσης ή συμπτώσεων, η Βίλα παίζει ξανά σε τελικό με γερμανική ομάδα που θα φορά κόκκινες εμφανίσεις και έτσι αποφάσισε να φορέσει την λευκή τρίτη εμφάνιση σαν τυπικά φιλοξενούμενη. Και ναι, η εμφάνιση είναι λευκή, ίδια με αυτή που σήκωσε το τρόπαιο το μακρινό 1982 κόντρα στην Μπάγερν. Τέλος, μετά τη SEVILLA και τη VILLAREAL, η... VILLA. Πόσο τυχαίο να είναι αυτό για τον Ουνάι Έμερι...
Περί στοιχήματος και αποδόσεων: Το over 2.5 πληρώνει 2.05. Επειδή είναι τελικός. Με απόλυτα ποδοσφαιρικά κριτήρια, η απόδοση κρίνεται εξαιρετική. Επιθετικές ομάδες, ανάπτυξη από τις πτέρυγες, κενά πίσω, εκ των πραγμάτων γρήγορος ρυθμών και πληθώρα φάσεων. Αυτό λέει η λογική. Από κει και πέρα, θεωρούμε πως η Βίλα θα κερδίσει. Είναι πιο έμπειρη, έχει τον κορυφαίο τεχνικό που έχει περάσει ποτέ από τη διοργάνωση, διαθέτει ένα πιο ποιοτικό ρόστερ και φυσικά πολύ βαριά φανέλα. Η Φράιμπουργκ θα αντιτάξει τον ενθουσιασμό της και το γερμανικό πνεύμα νίκης. Μια πολύ υγιής ομάδα με πολλούς γηγενείς με απίστευτη ομοιογένεια και έναν εξαιρετικό προπονητή. Φτάνουν όμως αυτά; Σε ένα τελικό, τα πάντα μπορούν να συμβούν, συνεπώς δεν θα μπλέξουμε με σημεία, αν και επιμένουμε πως θεωρούμε ότι η επικράτηση των Άγγλων εν τέλει θα έρθει και μάλιστα από την κανονική διάρκεια. Όμως, αποδόσεις του 1.70 ή ασιατικά χάντικαπ σημείου σε τελικό, είναι μάλλον γελοιότητα, ακόμα και αν έρθει το ματς 0-4. Θα κρατήσουμε και over 2.5 και ένα... extra. Ο εμβληματικός Σκωτσέζος αρχηγός της Βίλα, ο Τζoν Μακγκίν, πέρα από φορμαρισμένος, έχει και μεγάλη ρέντα τελευταία. Το να σκοράρει, πληρώνει 3.90! Έχει ήδη 5 γκολ στο τουρνουά, όσα και ο Γουότκινς που πληρώνει μόλις 2.20. Ένα έξυπνο fun bet.
Από κει και πέρα, ας απολαύσουμε έναν υπέροχο τελικό όπου σίγουρα οι ρομαντικοί του ποδοσφαίρου θα χαρούν την επιστροφή της μεγάλης Βίλα σε περίπτωση κατάκτησης των claret an blue, αλλά και όλοι ενδεχόμενη κατάκτηση της Φράιμπουργκ, που θα δείξει πως μια υγιής και συμπαγής ομάδα, χωρίς μεγάλα αστέρια αλλά με απίστευτη υγεία ποδοσφαιρικό πνεύμα, μπορεί να κάνει το αδύνατο δυνατό. Κρατάμε λοιπόν πως σε αυτό τον τελικό, νικητής θα είναι το ίδιο το άθλημα!